activetour گردشگری ماجراجویانه گردشگری ماجراجویانه photo 2017 12 17 15 17 53

گردشگری ماجراجویانه

گردشگری ماجراجویانه

توریسم فعالیت و ماجراجویی، یکی از بخش های در حال رشد توریسم خاص است. توسعه این بخش در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد قرن بیستم در کشورهای غربی آغاز شد؛ اما تمایل به تفریح و توریسم مبتنی بر فعالیت تنها از اوایل دهه نود قرن بیستم شکل گرفت.

توریسم ماجراجویی اغلب اوقات، برخی از عناصر شناخت و ارتباط با طبیعت یا فرهنگ را در بر می گیرد؛ اما ممکن است به صورت سفر فعالیتی و شامل فعالیت فیزیکی چون کایک رانی باشد.

اکوتوریست فردی است که از مزیت ارتباط مستقیم با فرهنگ یا محیط زیست برخوردار است؛ در غیر این صورت این فرد بایستی در رده توریست های ماجراجو قرار گیرد؛ به طور مثال : گردشگران کوه اورست که به آلوده کردن مسیر (با ریختن زباله) یا آتش افروزی می پردازند، جزو توریست های ماجراجو هستند؛ اما افرادی که با هدف جمع آوری زباله های این افراد، بدین مکان و مقصد سفر می نمایند، اکوتوریست می باشند.

در تحقیقات مرتبط با گردشگری بر این نکته تأکید شده است که علی رغم توسعه و محبوبیت روز افزون صنعت سفر و گردشگری، بر اجزا و عناصر تشکیل دهنده این بخش توافق نشده است.

اگر بخواهیم تعریف مختصی برای این نوع گردشگری داشته باشیم: گردشگری ماجراجویانه شامل سفرهای با هدف خاص برای کاوش تجربیات جدید است. که اغلب، شامل ریسک کردن یا کنترل خطر همراه با چالش شخصی، در یک محیط طبیعی یا عجیب و غریب می باشد

از آنجا که اغلب اشکال توریسم به سبب کاربرد منابع، تسهیلات، تأثیرات اجتماعی و زیست محیطی و نیز تأثیرات آن بر مشارکت کنندگان مرتبط با تفریح هستند، توریسم ماجراجویی عمدتاً شاخه ای از تفریحات ماجراجویانه تلقی می گردد.

به سبب توسعه تکنولوژی سفر و تبلیغ فرآورده های یکسان برای گردشگران و بازدید کنندگان تفریحی یک روزه، تمایز میان این دو گروه دشوار است. آنچه سبب تفاوت میان توریسم و تفریح ماجراجویی می گردد، سفر گردشگران از مبداً و محل اقامت خود به مقصدی دیگر و میزان مشارکت آنها در فعالیت های صحیح، تجاری و ماجراجویانه است.

در فعالیت های تفریحی ماجراجویانه، فرد مشارکت کننده مسئول حفاظت و مدیریت تجارب ماجراجویی است، اما با تبدیل شدن فعالیت ها به انواع تجاری، متصدی تور، مسئولیت مدیریت و ارائه پکیج ها و تجارب ماجراجویی را بر عهده می گیرد. اما این بدان معنی نیست که بایستی نقش و اهمیت مشارکت کنندگانی که مستقل از متصدیان تجاری به فعالیت می پردازند نادیده انگاشته شود.

در تعریف توریسم ماجراجویی، اشاره به ده ویژگی اصلی «ماجرا» می تواند مفید باشد، که این ویژگی ها به شرح ذیل می باشند:

  • نتایج نا مشخص.
  • خطر و ریسک.
  • چالش برانگیز.
  • پاداش مورد انتظار.
  • بدیع بودن.
  • هیجان.
  • تنوع و گریز از زندگی روزمره.
  • اکتشاف و شناخت.
  • تمرکز و جذب.
  • احساسات متناقض

ویژگی برجسته توریسم ماجراجویی، وجود عنصر «ریسک» و «خطر» است؛ تفریح و توریسم ماجراجویی، جستجوی خطر و عدم اطمینان از نتایج تلقی می شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *